کتاب «الغدیر» بىنیاز از توضیح و تعریف است، چرا که نتیجه زحمات و مطالعات هجده ساعته مؤلف در شبانه روز و نیز مسافرتهاى او به چند کشور جهان است.
کتابى است که بزرگان و علما و نیز اکثر مراجع تقلید زمانِ مؤلف و حتى از مسیحیان، تقریظ و تقدیر و تشکر براى آن نوشتهاند.
در این کتاب ابتدا جوانب واقعه غدیر از قبیل حدیث آن از نظر سند و دلالت، و نیز آیات در غدیر و یا احادیث مربوط به غدیر، و همچنین شعر و شعرا در غدیر، همه مورد بررسى قرار گرفته و در بسیارى از موارد با کوچکترین مناسبت، مؤلف وارد موضوعات دیگر نیز گشته و در حد کامل به شکل فنى و علمى بحث نموده است.
به نظر مىرسد مؤلف، غدیر را نمودارى از کل جوانب تشیع فرض نموده و در حاشیهی آن اشکالات و ایرادات بر عامه را به خصوص در جلدهاى آخر الغدیر بیان نموده است. چنانچه این روش در کتاب «یوم الغدیر» از مهدى على هاشمى (هندى) نیز دیده مىشود.
اکنون اگر در کتب اخیر عامه نظر کنیم خواهیم دید که تنها نام چند نفر است که در همهی آنها برده شده و از آنها اظهار بىزارى نمودهاند! در رأس همه آنها نام علامه امینى و همین کتاب اوست.
چرا که در این کتاب فقط به مصادر عامى استشهاد شده و استفاده از مصادر شیعى بسیار کم است، و مواردى جمعآورى شده که اگر هر انسان آزاده در فکر و خالى از تعصبات مطالعه کند، در قضاوت فقط به یک نتیجه مثبت خواهد رسید.
برای مطالعهی این معرفینامه میتوانید به بخش «مرزبانان حماسهی جاوید» رجوع کرده و یا بر روی اینجا کلیک کنید.
