آخرین شماره از سلسله نقدهای آقای حمیدیه به آراء آقای کدیرو دربارهی موضوع مقالهی علمای ابرار در این بخش ارائه شده است. در شمارهی بیست و یکم آقای حمیدیه ابتدا به جمعبندی نقدهای خود به آقای کدیور میپردازنده. مختصر این نقدها بدین شرح است:
1. ابهام و تشویش در مفاهیم نقل شده در مقاله
2. تعارض در چارچوب نظری (تعارض در داخل خود مقاله)
3. اعمال پیشفرضها در رجوع به کتب رجالی و تفسیری
4. تمیزدادن ائمه و پیامبر در صفات مورد بحث ایشان
5. بزرگنمایی مکتب قم
6. عدم توجه به شواهد و دلایل مخالف نظر ایشان.
در ادامه آقای حمیدیه بخشی با عنوان «سخن آخر» نگاشتهاند که در آن میخوانیم:
«فضایل ائمه علیهمالسلام که صفات «بشری» یک انسان کامل هستند (و نباید از آنها به صفات «فرابشری» تعبیر نمود)، شامل نصب الهی، علم غیب و لدنی، عصمت، خوارق عادات، ولایت تکوینى و تشریعی، ...، از اسرار الهیهاند که عظمت آنها فوق همهی عظمتها (ماسوى الله) است و این اسرار عظیمه را هرکسى درک نمىکند. بنابراین تأخیر در شیوع اعتقاد بدین صفات عظیمه در تاریخ تشیع امرى کاملاً طبیعى است.»
برای مطالعهی متن کامل این مقاله میتوانید به بخش «نقد دیگر صاحبنظران» رجوع کرده و یا بر روی اینجا کلیک کنید.