Welcome to تراث
منوی کاربری  
ورود کاربران  




 


 برای ورود مشکل دارید؟
 ثبت نام کاربران جدید

شفاعت - جلد 1 (محمدباقر علم الهدی)

(2938 مجموع کلمات موجود در متن)
(3914 بار مطالعه شده است)  نسخه چاپی

شفاعت - جلد 1
اثر: محمد باقر علم الهدی


برای گرفتن نسخه‌ی PDF لطفاً اینجا را کلیک کنید



این کتاب را در آدینه بوک ببینید.

کتاب شفاعت، جلد اول از مجموعه‌‌ای سه جلدی حول مباحث توحید، شفاعت، زیارت، توسل و مسایلی از این دست است که در روزگار ما مورد هجمه‌ی فرقه‌ی وهابیت قرار گرفته و البته این امور از اهم عقاید مطرح در مکتب اهل بیت علیهم السلام نیز می‌باشد. محور این نوشتار تنها پاسخ به شبهات است؛ تحلیل موضوع شفاعت به طور گسترده و بیان معنای شفاعت و اینکه چه کسانی شفاعت می‌کنند؟ و چه کسانی شفاعت می‌شوند؟ و چه گناهانی سبب محرومیت از شفاعت می‌شود؟ و ... ، بحث‌های بسیار مهم و مفصلی است که کتاب مستقل دیگری را در این‌باره می‌طلبد.

شیوه‌ی نگارش کتاب
● دراین کتاب برای طرح مباحث و شبهات و پاسخ به آن‌ها، ابتدا مطالب به صورت کلی و آموزنده و دقیق مطرح شده به گونه‌ای که به طور طبیعی برای خواننده پاسخ اشکالات واضح می‌گردد و از طرح اشکال و شبهه در ابتدا و سپس پاسخ به آن خودداری شده است؛ زیرا هرگاه انسان با حقایق آشنا گردد، ذهن او از آلودگی به باطل مصونیت پیدا می‌کند؛ آن‌گاه اگر باطلی مطرح شود می‌تواند پاسخگوی به آن باشد.
● بحث‌ها به گونه‌ای طرح شده که سرفصلی باشد برای تحقیق و بررسی بیشتر، تا محققان بتوانند از آن مباحث برای گسترش تحقیقات خود در این موضوع استفاده کنند.
● مطالب به طور مرتب و پیوسته به یکدیگر مطرح شده است؛ از این جهت استفاده‌ی کامل از این کتاب منوط به پیگیری مطالب از ابتدا تا به انتها و به طور منظم می‌باشد.
کتاب شفاعت از پنج گفتار تشکیل شده است که در اینجا ضمن ارائه‌ی فهرست مطالب توضیحاتی پیرامون آن داده می‌شود.


□ گفتار اول: بررسی و تحلیل توسل، شفاعت و زیارت (به طور فشرده)
1. بحث شفاعت بین علما: برای نشان دادن اهمیت این بحث چندین نمونه از سخنان معصومین : در باب اعتقاد به شفاعت بیان شده است؛ به عنوان مثال حضرت صادق علیه السلام فرمودند: هر کس یکی از این سه چیز را انکار کند از شیعیان ما نیست: 1- معراج 2- پرسش در قبر 3- شفاعت.
سپس در ادامه نظرات علمای شیعه نظیر علامه حلی در کشف المراد را می‌آورد: «اتفقت العلماء على ثبوت الشفاعة للنبی صلی‌الله‌علیه‌وآله، و یدل علیه قوله تعالى: ﴿عسى أن یبعثک ربک مقاما محموداً﴾ ». و همچنین برخی از روایات و سخنان عامه در این باب ذکر می‌شود، همچون کلام فخر رازی از دانشمندان بزرگ عامه که در تفسیر کبیر می‌گوید: «اجمعت الاﻣﺔ أن لمحمد شفاﻋﺔ فی الآخرﺓ».
2. شفاعت به اذن الهی و در اختیار خداوند: وهابیون برای نفی هرگونه شفاعت از جانب اولیای خدا دست به تبیین نادرستی از برخی آیات قرآن می‌زنند، این در حالی‌است که با دقت نظر در همین آیات شفاعت اولیای الهی در زیر سایه‌ی اذن الهی اثبات می‌شود.
3. گفتار منکران شفاعت و بررسی شفاعت‌خواهی مشروع و غیر مشروع: در ادامه، نگارنده برای تبیین مناسب مسایل و نقد صحیح، نظرات ابن‌تیمیه و محمدبن‌عبدالوهاب در انکار شفاعت را می‌آورد و سپس به بررسی شفاعت درست و معتبر نزد پروردگار و شفاعت غیرمشروع می‌پردازد. برای این‌منظور موضوعات ششگانه‌ای را به ترتیب مطرح می‌کنند که عبارتند از: 1- توضیح واﮊه‌ی شفاعت 2- گفت‌وگو در مورد شفاعت 3- شفاعت در امور تکوینی و تشریعی 4- شفاعت اولیای خدا چگونه است؟ 5- تفاوت شفاعت در نزد پروردگار با شفاعت در نزد مردم 6- قانون عدل و فضل.
4. خلاصه‌ی گفتار اول
● شالوده‌ی خلقت و آفرینش، رحمت و فضل خداوند است.
● پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و اهل‌بیت عصمت: به اذن پروردگار واسطه‌ی همه‌ی الطاف و عنایات پروردگار می‌باشند.
● بهره‌مند شدن از رحمت الهی به اسباب و وسایلی بستگی دارد که خداوند از مسیر آن‌ها رحمت خود را نازل می‌فرماید.
● در نظام تکوین باید از اسباب و وسایل استفاده کرد.
● شفاعت در لغت به معنای پیوستگی می‌باشد و «شفیع» را به «مشفوعٌ له» می‌پیوندد و شفاعت خداوند به معنای پیوند رحمت او با بنده است، چنان‌که شفاعت مخلوق نزد خداوند برای مخلوق دیگر، به معنای آن است که شفیع وسیله می‌شود تا رحمت الهی به دیگری بپیوندد.
● شفاعت در نزد پروردگار با آنچه در میان مردم متعارف است که برای رسیدن به خواسته‌های گوناگون و غالبا ناپسند خود دیگران را واسطه قرار می‌دهند، از جهات متعددی متفاوت است و بدین جهت نباید شفاعت نزد خداوند را با وساطت‌های متعارف قیاس کرد.
● خردمندان و عقلا در برابر تخلف و جرائم صادره از مجرم، گاهی با عدل و داد وی را مواخذه می‌کنند و گاهی با احسان، فضل و گذشت از خطای مجرم درمی‌گذرند. خداوند متعال نیز، هم عادل است و هم صاحب فضل و احسان؛ و در قرآن گاهی از آمرزش (و یا شفاعت) سخن به میان می‌آورد و گاهی از مواخذه‌ی شدید خبر می‌دهد.


□ گفتار دوم توحید و چهره‌های آن
اساسی‌ترین شبهه و اشکالی که وهابیون نسبت به توسل به اولیای خداوند و شفاعت‌خواهی از آنان مطرح کرده‌اند آن است که توسل از سه جهت موجب آلودگی به شرک و منافی با توحید است: 1- پذیرش فاعلیت غیر خداوند 2-خواندن غیر خداوند 3- لازمه‌ی اعتقاد به شفاعت این است که رحمت و شفقت شفیع، بیشتر از رحمت خدا باشد؛ زیرا فرض این است که اگر شفاعت نباشد، خداوند گناهکار را عذاب می‌کند.
برای پاسخگویی به شبهات آنان، می‌بایست بحث توحید و شرک به خوبی بررسی شود. نویسنده‌، ضمن بیان اهمیت توحید و بیان اینکه شالوده‌ی دعوت همه‌ی انبیای عظام و به خصوص رسول گرامی اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله توحید و یکتاپرستی است، به معرفی ابعاد گوناگون یکتاپرستی می‌پردازد و در 22 عنوان مجزا صفات یک موحد را بدین شرح برمی‌شمرد:
● موحد یکتایی خداوند را پذیرفته است.
● موحد توحید ذات و کمالات را پذیرفته است.
● موحد خدا را تنها اله می‌داند.
● موحد خدا را تنها رب بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها خالق بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها رازق بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها مالک بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها مدبر بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها فرمان‌روا و حاکم بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها مطاع بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها معبود می‌داند.
● موحد تنها از خدا می‌ترسد.
● موحد خدا را تنها معین (مددکار) بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها منعم و دافع بلا و رساننده‌ی نفع و ضرر می‌داند.
● موحد خدا را تنها محیی و ممیت بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها عزیزکننده و ذلیل‌کننده‌ی (معز و مذل) بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها آگاه و آگاهی بخش می‌داند.
● موحد خدا را تنها هادی و راهنمای بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها در همه‌ی اعمال در نظر می‌گیرد.
● موحد خدا را تنها ولی بالذات می‌داند.
● موحد خدا را تنها محبوب بالذات خود قرار می‌دهد.
● موحد تنها به خدا توجه دارد.


□ گفتار سوم روش آشنایی با حقایق قرآن
1. آیات مربوط به بحث: در آیاتی از کلام الله مجید، همان اموری که در گفتار پیشین مختص به خدا معرفی شد، برای غیر پروردگار نیز بیان شده است. حال این سوال پیش می‌آید که با توجه به دعوت همه‌ی شرایع الهی به توحید، جمع بین چنین آیاتی چگونه امکان‌پذیر است؟ نگارنده در ابتدا آیات متعددی از این دست را می‌آورد، سپس به پاسخگویی به این سوال می‌پردازد. از وﻳﮋگی‌های این بخش بیان مثال‌های فراوان قرآنی است، به طوری که خواننده به خوبی با نظام اسباب و وسایل و فرهنگ توحیدی معرفی شده در قرآن آشنا می‌گردد.
به عنوان مثال در بحث خلقت به آیه‌ی 49 سوره‌ی آل‌عمران اشاره می‌کند که خداوند خلق را به رسولی از بنی اسرائیل نسبت داده است: ﴿رَسُولًا إِلَى بَنِی إِسْرَائِیلَ أَنِّی قَدْ جِئْتُکُمْ بِآَیَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ: أَنِّی أَخْلُقُ لَکُمْ مِنَ الطِّینِ کَهَیْئَةِ الطَّیْرِ، فَأَنْفُخُ فِیهِ، فَیَکُونُ طَیْرًا بِإِذْنِ اللَّهِ؛ وَأُبْرِئُ الْأَکْمَهَ وَالْأَبْرَصَ؛ وَأُحْیِی الْمَوْتَى بِإِذْنِ اللَّهِ؛ وَأُنَبِّئُکُمْ بِمَا تَأْکُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِی بُیُوتِکُمْ؛ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآَیَةً لَکُمْ، إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ﴾ و یا ولایت و سرپرستی در آیه‌ی 6 از سوره‌ی احزاب به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نسبت داده شده است: ﴿النَّبِیُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ، وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ؛ وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِی کِتَابِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُهَاجِرِینَ، إِلَّا أَنْ تَفْعَلُوا إِلَى أَوْلِیَائِکُمْ مَعْرُوفًا کَانَ ذَلِکَ فِی الْکِتَابِ مَسْطُورًا﴾ یا اینکه در جایی گرفتن جان را به خود نسبت می‌دهد چون آیه‌ی 42 از سوره‌ی زمر ﴿اللَّهُ یَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِهَا وَالَّتِی لَمْ تَمُتْ فِی مَنَامِهَا؛ فَیُمْسِکُ الَّتِی قَضَى عَلَیْهَا الْمَوْتَ وَیُرْسِلُ الْأُخْرَى إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى؛ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآَیَاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ﴾ و در آیه‌ی 50 از سوره‌ی انفال این فعل را به ملائکه نسبت می‌دهد: ﴿لَوْ تَرَى إِذْ یَتَوَفَّى الَّذِینَ کَفَرُوا الْمَلَائِکَةُ یَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِیقِ﴾
2. چگونه با حقایق قرآن آشنا گردیم: در این بخش نگارنده به بحث پیرامون نحوه‌ی صحیح برداشت از قرآن می‌پردازد و در این راستا شش نکته‌ی کلیدی را به خوانندگان عرضه می‌نماید:
● حجیت ظواهر آیات
● برخورد احادیث با ظواهر آیات
● روش آشنایی با تاویل آیات
● روش آشنایی با بطون آیات
● چگونگی بهره‌وری از آیات محکم و متشابه
● توضیح شش واﮊه‌ی تفسیر، تاویل، بطن، محکم، متشابه و ظاهر
3. تفاوت فاعلیت خدا با فاعلیت مخلوق: سرانجام در این قسمت به این سوال اساسی پاسخ داده می‌شود که: آیا یکتایی خداوند در تمامی شئون توحید بدان معناست که برای هیچ موجودی، هیچ‌گونه تاثیر و عملکردی قائل نشویم و یا اگر افعال و اموری را به آفریدگان نسبت دادیم، به شرک گراییده‌ایم؟ در پاسخ نگارنده چنین می‌گوید: لازمه‌ی یکتایی خداوند، عدم مشابهت و تباین ذاتی و صفتی میان خالق و مخلوق است که منتج به عدم تشابه و سنخیت ذات فعل و صفت خالق، با مخلوق می‌شود. از این‌رو اگر به دلیل شباهت‌های لفظی، برخی افعال خداوند را برای مخلوق نیز قائل شویم و به وی نسبت دهیم، نه شخص موحد از شئون توحید دست برداشته است و نه معتقد به این قول، به شرک گراییده است؛ زیرا:
● افعال و صفات خداوندی برخلاف افعال و صفات مخلوق، دارای طور و چگونگی نیست.
● تمام افعال خداوندی و آنچه پروردگار انجام می‌دهد، بالاستقلال و منزه از هر گونه تصور و تشبیه است.
● تمامی کمالات مخلوق، بالله و تحت مشیت و اراده‌ی الهی است.
بر این اساس معتقدان به این بینش و آموختگان این اصل اعتقادی در مکتب اهل‌بیت:، نه‌تنها به شرک آلوده نشده‌اند که اعتقاد آنان ، عین توحید است و خود، موحدی راستین‌اند. زیرا شرک، منتج و حاصل تشبیه خالق به مخلوق، در هر زمینه و شانی است.


□ گفتار چهارم: بررسی شرک و اقسام آن
این بخش با بیان معنای شرک در لغت آغاز می‌شود. شرک به معنای هم‌دستی و هم‌یاری و انباز قرار دادن برای کسی یا جیزی است. در ادامه به بررسی اقسام فاعل پرداخته می‌شود. از یک جنبه دو قسم فاعل داریم: یکی «فاعل بالاستقلال» و آن فاعلی است که خود فاعل، مالک همه‌ی مقدمات و مراتب فعل است و در آن‌ها به کسی یا چیزی نیاز ندارد. و قسم دوم «فاعل بالاذن» است و آن فاعلی است که علم، قدرت، حیات و هیچ کمالی از کملات عین ذات او نیست، بلکه از سوی خداوند به او عطا شده است و خود به حسب ذاتش عاجز، ضعیف، جاهل، محدود و میّت است. فاعل بالاذن خود به دو قسم تقسیم می‌شود: یکی فاعل غیر مختار و آن فاعلی است که صاحب اراده و اختیار نیست و فعل به صورت مجازی به آن نسبت داده میشود، مانند خورشید طلوع کرد یا دریا طوفانی شد. دیگری فاعل مختار و آن فاعلی است که حقیقتا فاعل فعل است و فعل از او صادر شده است و به او نسبت داده می‌شود. زیرا دارای قدرت است و بر انجام و ترک فعل سلطنت دارد؛ مانند انسان‌ها و جنیان و فرشتگان. زیرا در غیر این صورت بعثت انبیا و تشریع دین از جانب خدا و حساب و کتاب و پاداش و جزا و به‌طور کلی قیامت بیهوده می‌بود.
اما بدیهی است که تمامی افعال انسان که فاعل مختار است، تکویناً به اذن الله است و اسناد فعل یا ترک آن به وی مستلزم شرک نیست. به عنوان مثال، همه‌ی مسلمانان بر این اعتقاد متفق‌اند که وحی‌، فعل خداوند است. در سوره‌ی شوری آیه‌ی 51 آمده است: ﴿َمَا کَانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْیًا﴾. در عین حال، خدای سبحان وحی را که فعل خود اوست، به دیگری نسبت می‌دهد. درباره‌ی مشرکین مکه که با جبرئیل دشمنی می‌کردند، به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌فرماید: ﴿قُلْ مَنْ کَانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِکَ بِإِذْنِ اللَّهِ﴾ (بقره /97) در این آیه نزول وحی به جبرئیل نسبت داده شده، البته به اذن خدا؛ در حالی‌که وحی فعل خداوند است. پس می‌توان فعلی را با قید «بإذن الله» به غیر خدا نسبت داد و از وادی شرک نیز ایمن بود. در زمینه‌ی شفاعت هم همین‌طور است و ما می‌توانیم شفاعت را به شفیع اسناد دهیم، ولی به اذن الله. در قرآن (سوره‌ی بقره/255) آمده است: ﴿مَنْ ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ﴾
در تقسیم‌بندی دیگر فاعل به «فاعل بالمباشره» و «فاعل بالتسبیب» تقسیم می‌شود. فاعل بالمباشره به فاعلی می‌گویند که فعل و اثر از خود او مستقیماً صادر می‌شود. مانند این‌که انسان تکلم کند یا غذا بخورد و یا مانند اینکه آتش بسوزاند. فاعل بالتسبیب، آن فاعلی است که سبب را پدید آورد و سبب، اثر را ایجاد کند. به عنوان مثال، وقتی که انسان آتش را به جسم قابل احتراقی مانند چوب نزدیک می‌کند و چوب می‌سوزد؛ آن‌چه از انسان صادر شده، ایجاد سبب می‌باشد و احتراق و سوزاندن، از آتش صادر می‌شود. پس نسبت به احتراق و سوزاندن، انسان فاعل بالتسبیب است. و آتش فاعل بالمباشره است.
نگارنده پس از بیان این توضیحات، دیدگاه صحیح در فاعلیت خداوند و مخلوقات را شرح داده و سپس ضمن آوردن نظرات ابن‌تیمیه در این باب، به نقد آن‌ها می‌پردازد. سپس در چهار عنوان حکمت فاعل‌های بالاذن را ذکر می‌کند:
● برای افراد دارای شانِ والا، انتخاب وکیل و مباشر در انجام کارها، امری عقلایی است.
● انسان‌ها با رجوع به دیگران، نیازمندی خود را به طور محسوس می‌یابند.
● در زندگی اجتماعی تعاون و همکاری شکل می‌گیرد.
● آزمایش و امتحان انسان‌ها در به‌کارگیری و رجوع به اسباب مجاز یا غیر مجاز و ... .
سپس معیار شرک و توحید در بهره‌مندی از اسباب بیان می‌شود و نیز به توضیح مفهوم شرک در طاعت می‌پردازد و در ضمن داستانی آن را روشن می‌سازد. و در ادامه با ذکر این مطلب که عدم استقلال در عمل، غیر از جبر در عمل است. بیان عمیق حضرت امیرمومنان علی علیه السلام در چگونگی فاعلیت انسان را متذکر می‌شود و فاعلیت بالاذن را بر اساس نگرش توحیدی توضیح می‌دهد و ضرورت پیروی از اهل‌بیت : را بر اساس این معیارها اثبات می‌کند. و در انتهای این گفتار و پس از روشن شدن این مطلب، به نقد مفصل نظرات اشاعره و کسانی چون ابن تیمیه و رشیدرضا در این موضوع می‌پردازد.


□ گفتار پنجم در جستجوی وسیله
1. بررسی دیدگاه قرآن در زمینه‌ی توسل: نگارنده این قسمت را با آیه‌ی 35 از سوره‌ی مائده آغاز می‌کند که خداوند متعال در آن می‌فرماید: ﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسِیلَةَ وَجَاهِدُوا فِی سَبِیلِهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ﴾ سپس ماجرای داستان موسی و خضر علیهما السلام را در پیش می‌کشد. در این داستان خداوند حضرت موسی علیه السلام را برای تحصیل علم و آگاهی به دنبال وسیله‌ی آن فرستاد و به وی ماموریت داد که نزد خضر علیه السلام برود و از او به عنوان معلم و وسیله‌ی تحصیل علم بهره‌مند گردد.
در ادامه مواردی را بیان می‌کند که قرآن خود آن‌ها را به عنوان وسیله معرفی می‌کند:
● توبه، سبب آمرزش گناهان و تزکیه‌ی روح و تهذیب اخلاق و بهره‌مندی از الطاف
● نماز و کارهای نیک وسیله‌ی نابودی گناهان و آثار آن‌ها
● قرض‌الحسنه، سبب آمرزش گناهان و زیادی برکت و مال
● انفاق، سبب نجات از صفت ناپسند بخل
2. بررسی واﮊه‌ی توسل از دیدگاه لغت: در این بخش با استفاده از کتب معتبر لغت و تفسیر معنای کاربردی لغت وسیله در آیات قرآن به بحث و بررسی گذاشته می‌شود و چنین بیان می‌شود که وسیله یعنی آن‌چه که انسان را به اطاعت و بندگی خداوند متعال نزدیک می‌سازد. در ادامه به این بحث پرداخته می‌شود که ولایت و محبت اهل بیتِ وحی بالاترین عملی‌است که موجب بهره‌مندی از رحمت پروردگار عالمیان و وسیله‌ی نجات می‌شود و برای اثبات این مطلب روایت متعددی از عامه و خاصه آورده می‌شود.
3. پیامبران الهی در جست‌و‌جوی وسیله: در این بخش نمونه‌های قرآنی از توسل انبیای الهی چون حضرت آدم و حضرت ابراهیم علیهما السلام آورده شده است. داستان پذیرش توبه‌ی حضرت آدم علیه السلام و توضیح کلماتی که ایشان بدان‌ها متوسل شد، در این‌جا بیان می‌شود. پس از ذکر این داستان‌های قرآنی، محقق ارجمند به سراغ روایات اهل‌سنت می‌رود و از آن‌جا داستان‌هایی را نقل می‌کند. مثلا هرگاه در زمان حکومت عمر در مدینه قحطی می‌شد و باران نمی‌آمد، وی به عباس عموی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله توسل می‌جست و از او می‌خواست که از خداوند طلب باران کند. سپس از وهابیون این سوال را می‌پرسد که چطور دوستان اهل‌بیت: را به بهانه‌ی توسل به آن‌ها متهم به شرک می‌کنید، در حالی‌که بزرگان خودتان دست به چنین کاری زده‌اند؟
4. وسیله‌ی دستیابی به نعمت‌های مادی و روحانی: محور اصلی سخن در این قسمت معرفی پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و دودمان مطهر آن حضرت : به عنوان وسیله‌ی رسیدن به همه‌ی نعمت‌ها است. اهم مباحث این بخش عبارتند از:
● توضیح القاب «امناءالرحمن و اولیاءالنعم و معدن‌الرحمه» ذکر شده در زیارت جامعه‌ی کبیره
● القاب اعطا شده از جانب پروردگار تشریفاتی نیستند.
● امام عصر عجل الله فرجه فرمانده‌ی فرشتگان مدبر.
● پیوند با حضرت علی علیه السلام رهایی‌بخش از دوزخ.
● پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله رحمة للعالمین هستند.
5. وﻳﮋگی مهم در شفاعت: پس از توضیح مبسوط بحث توسل نگارنده مجدداً به مبحث شفاعت بازمی‌گردد و نکات دیگری از این بحث را بیان می‌کند. وی می‌گوید: فایده و مصلحت دیگری که در مورد شفاعت و دخالت دادن سروران بشر و اولیای الهی در سرنوشت و حتی حساب‌رسی مردم ملاحظه می‌شود، آن است که این بندگان راستین و مقربان درگاه الهی، در دنیا عموماً مهجور و مظلوم بوده‌اند. حال، آیا جا ندارد که عظمت این بزرگان با شفاعت از مردم در روز قیامت بر همگان شناسانده شود؟
6. بطلان گفتار ابن تیمیه از دیدگاه بعضی از دانشمندان عامه: جالب توجه است که بعضی از دانشمندان منصف عامه، با صراحت و قاطعیت نظریات ابن تیمیه را مردود و بر خلاف مدارک دینی می‌دانند، در این‌ بخش به طور مفصل آراء شیخ الاسلام تقی‌الدین السبکی فقیه و محدث شافعی قرن هشتم هجری آورده شده است.



برای تهیه‌ی کتاب شفاعت می‌توانید به ناشر آن (مرکز فرهنگی انتشاراتی منیر) مراجعه کنید.
دفتر مرکزی: تهران، خیابان مجاهدین اسلام، چهارراه آب‌سردار، ساختمان پزشکان، واحد 9. تلفن و فاکس: 77521836 (6 خط).
فروشگاه: تهران، خیابان ایران، خیابان مهدوی‌پور (سقاباشی)، پلاک 2/56. تلفن: 33566801 و 7521836 ـ 0935.
دیگر مراکز پخش: دارالکتب الاسلامیة: 55620410، نشر نیک‌معارف: 66950010، نشر آفاق: 22847035، نشر رایحه: 88976198، پخش آینه: 33930496.


جستجو  

کاربران حاضر  
فعلا:
26 مهمان و 0 کاربران ثبت نام شده حاضر.

شما می‌توانید از اینجا وارد سایت شده یا ثبت نام کنید.