Welcome to تراث
منوی کاربری  
ورود کاربران  




 


 برای ورود مشکل دارید؟
 ثبت نام کاربران جدید

منصب امامت مقامی بشری یا فرابشری (نقدی بر نظریه‌ی قرائت فراموش شده)

(308 مجموع کلمات موجود در متن)
(3056 بار مطالعه شده است)  نسخه چاپی

منصب امامت مقامی بشری یا فرابشری (نقدی بر نظریه‌ی قرائت فراموش شده)

مجله تخصصی کلام اسلامی، سال نوزدهم / مسلسل 73
اصغر غلامی
برای دانلود نسخه‌ی PDF تمام متن این مقاله می‌توانید بر روی اینجا کلیک کنید.

درآمد:
امامت، منصبی الاهی است و خداوند به امام برگزیده‌اش مقامات و ویژگی‌هایی عطا می‌فرماید که درک آن مقامات فراتر از فهم بشر عادی است. لذا چنانچه کسی بدون مراجعه به منابع وحیانی و با تکیه بر فهم خود، در صدد شناخت مقام امامت و ویژگی‌های امام الاهی برآید، یقیناً به مقصود نخواهد رسید. و چون عده‌ای بر اساس درک خویش به تبیین این مقام پرداخته‌اند تفاسیر و قرائات مختلفی از امامت ارائه شده است. در این میان برخی، «قرائت بشری» از امامت را مطرح می‌کنند و با علمای ابرار خواندن امامان، به نفی مقامات خدادادی ایشان می‌پردازند.
این گروه با طرح مباحث تاریخی در پی ارائه شواهدی از وجود این قرائت در آرای گذشتگان هستند. برپایه ادعای برخی از آنان در بین شیعیان قرون نخستین درباره ویژگی‌های امامان دو قرائت وجود داشته است، برخی شیعیان متقدم و از جمله تعدادی از اصحاب ائمه منکر هرگونه صفات «فرابشری» در امامان بوده‌اند و برخی دیگر یک سری صفات «فرابشری» را برای امامان اثبات می‌کردند.
طرفداران قرائت بشری معتقدند که «قرائت بشری» از امامت در فرایند تکامل مکتب تشیع کم‌کم به فراموشی سپرده شده و «قرائت فرابشری» جایگزین آن گشته است. به همین جهت نظریه پردازان «قرائت فراموش شده» اصالت را به قرائت «بشری» داده و قرائت «فرابشری» را قرائتی عارضی و جایگزین معرفی می‌کنند.
معتقدان به صفات - به اصطلاح - «فرابشری» در امامان، از سوی این افراد، غالی و مفوضه نامیده شده و اعتقادشان نفی می‌شود و از سوی دیگر قرائت «فرابشری» تلویحاً قرائت صحیح تلقی می‌گردد.
مقاله‌ی حاضر نقدی است بر این مدعا که برای مطالعه‌ی نسخه‌ی کامل شما می‌توانید به نسخه‌ی PDF این مقاله در اینجا رجوع کنید.


جستجو  

کاربران حاضر  
فعلا:
6 مهمان و 0 کاربران ثبت نام شده حاضر.

شما می‌توانید از اینجا وارد سایت شده یا ثبت نام کنید.